O TEMAZCALU

Temazcal, tradycyjny “dom pary” o pochodzeniu prekolumbijskim, zachował od starożytności swój charakter łaźni leczniczej i miejsca modlitwy. Pierwotnie pojawia się w miejscach o wartości duchowej: święte góry, lasy, obszary mocy energetycznej, świątynie, domy uzdrowień itp. Ma kształt okrągłej, zadaszonej izdebki lub strukturę kopuły i jest skonstruowany z naturalnych materiałów – od drewnianych gałęzi przykrytych skórą po kamienie, cegłę i glinę. Kamienie wulkaniczne, rozgrzane do czerwoności w palenisku naprzeciwko temazcalu umieszcza się w kole wewnątrz, gdzie w kontakcie z wodą wytwarzają parę. Rozmiary temazcalu są różne, ale jego istotą jest zawsze połączenie elementów rytuału, ceremonii, współżycia i medycyny.

W starannie wybranym do tego celu i pobłogosławionym miejscu, wnętrze temazcalu wyobraża brzuch Matki Ziemi, gdzie odtwarza się moment początku i gdzie wszystko przygotowuje się do rodzenia i odradzania się na nowo. Skoncentrowanie i wzmocnienie energii ludzkiej przez cztery żywioły otwiera drogę do dziękczynienia i prośby, a zarazem do świętowania i przypominania najważniejszych momentów życia. Wilgotne ciepło, zioła lecznicze, ozonizacja powietrza i czerwień ognia na kamieniach wulkanicznych w ciemności mają wiele efektów leczniczych, między innymi przyczyniają się do eliminacji toksyn, wspomagają krążenie krwi, oczyszczają układ trawienny, rozciągają mięśnie, filtrują drogi oddechowe, nadają sprężystości skórze, zmniejszają problemy wątrobowe, relaksują układ nerwowy, przynoszą ulgę w dolegliwościach przedmiesiączkowych, zmniejszają guzki w jajnikach, leczą problemy nieregularności cyklu, pomagają w chorobach kostnych, wspomagają utratę wagi, przynoszą ulgę oczom oraz pobudzają do refleksji i spojrzenia w głąb siebie.

Obecnie większość temazcali wykorzystuje wartości terapeutyczne łaźni parowej. Jednak, jako że jesteśmy nasieniem Matki Ziemi, wielu przewodników umie przeznaczyć dużą część swoich wysiłków aby podnieść do poziomu duchowego tę tysiącletnią praktykę medycyny ludowej.